Kiedy ostatnio przygotowywałem plan podróży do Tajlandii, padło pytanie o miejsca w Bangkoku poza utartym szlakiem. Dopiero wtedy przypomniałem sobie o Kudi Chin – niewielkiej dzielnicy po zachodniej stronie rzeki Chao Phraya, której wcześniej nie doceniałem. Spacerując jej wąskimi uliczkami, szybko zrozumiałem, jak bardzo fascynujące jest to miejsce: obok siebie stoją świątynie buddyjskie, katolicki kościół i chińskie sanktuarium, a w powietrzu unosi się zapach portugalskich ciasteczek. To świetna propozycja dla tych, którzy chcą zobaczyć w Bangkoku coś autentycznego, mniej znanego i pełnego historii – zarówno dla osób wracających do miasta, jak i podróżników szukających spokojniejszego rytmu podczas pierwszej wizyty. Warto dodać, że niedaleko dzielnicy znajduje się słynna świątynia Wat Arun, więc można połączyć zwiedzanie.
Contents
Historia dzielnicy. Skąd wzięli się Portugalczycy w Bangkoku?
Dzielnica Kudi Chin (spotykana też jako Kudeejeen czy Kadi Chin) to jedna z najstarszych społeczności Bangkoku, której nazwa wywodzi się z języka tajskiego – „kudi” oznacza klasztor lub miejsce mnicha, a „Chin” odnosi się do Chińczyków. To właśnie ta etymologia odzwierciedla wielokulturowy charakter okolicy, gdzie od wieków współistnieją różne tradycje i religie.
Korzenie Kudi Chin sięgają okresu Ayutthaya, a prawdziwy przełom nastąpił po upadku stolicy w 1767 roku. Wówczas król Taksin, który przeniósł centrum władzy do Thonburi, przyznał ziemię grupom uchodźców – Portugalczykom, Chińczykom, Tajom i muzułmanom – tworząc podwaliny pod dzisiejszą społeczność.
Szczególną rolę odegrali Portugalczycy i ich potomkowie, którzy otrzymali teren nad rzeką Chao Phraya i szybko stali się ważną częścią lokalnej tożsamości. Już w 1769 roku wybudowano tu kościół Santa Cruz, który do dziś stanowi symbol tej społeczności i świadectwo obecności katolików w Bangkoku.
Na przestrzeni wieków dzielnica przechodziła różne etapy – od rozkwitu i rozwijającego się handlu, przez okresy zaniedbania i wyludnienia, aż po współczesne projekty rewitalizacyjne. Od 2008 roku podejmowane są inicjatywy mające na celu ochronę dziedzictwa kulturowego i architektury Kudi Chin, w tym odnowa muzeów, świątyń i domów mieszkalnych, a także promocja dzielnicy jako atrakcji turystyki kulturowej.
Chcesz lecieć do Tajlandii?
Pomożemy Ci zorganizować wyjazd do Tajlandii od A do Z. Przygotujemy dla Ciebie spersonalizowany plan podróży — dzień po dniu.
Znajdziesz w nim rekomendacje noclegów, wycieczek i miejsc. Zorganizujemy transport, atrakcje i przewodników. Zapewnimy Ci wsparcie online, gdy tylko będziesz tego potrzebować.
Dziś Kudi Chin to nie tylko historyczna pamiątka, lecz także żywa wspólnota, w której nadal miesza się katolicki, buddyjski, muzułmański i chiński światopogląd. W niewielkiej przestrzeni funkcjonują obok siebie świątynie, kościół i chińskie sanktuarium, a język, kuchnia i obyczaje zdradzają silne wpływy portugalskie, które wtopiły się w tkankę miasta.
Co zobaczyć w Kudi Chin?
Kościół Santa Cruz
To najbardziej rozpoznawalne miejsce dzielnic. Kościół wybudowali Portugalczycy w 1769 roku. Świątynia była kilkakrotnie przebudowywana, a obecny budynek z charakterystyczną kopułą w stylu renesansowym pochodzi z początku XX wieku. Wnętrze zachwyca witrażami i dekoracjami, które łączą europejską sztukę z tajskim kontekstem. Kościół wciąż pełni funkcję religijną i gromadzi lokalną społeczność katolicką. Dla turystów to nie tylko zabytek, ale także dowód wielokulturowości Bangkoku.
Wat Kalayanamit Varamahavihara
Świątynia buddyjska położona tuż nad rzeką Chao Phraya, znana z monumentalnego posągu Buddy o wysokości około 16 metrów. Została ufundowana w XIX wieku przez jednego z królewskich dostojników i od tamtej pory jest ważnym miejscem kultu dla mieszkańców Thonburi. Można podziwiać zarówno wnętrze świątyni, jak i malownicze widoki na rzekę. To spokojne miejsce, które pozwala poczuć duchową stronę Bangkoku. Tuż obok Wat Kalanayamit znajduje się słynna charakterystyczna dla Bangkoku świątynia – Wat Arun.
Baan Kudichin Museum
To niewielkie muzeum prowadzone przez lokalną rodzinę, mieszczące się w tradycyjnym domu wąską uliczką od kościoła Santa Cruz. Prezentuje historię społeczności portugalskiej w Bangkoku, codzienne życie mieszkańców oraz wpływy kulturowe na architekturę i kuchnię. Ekspozycja obejmuje zdjęcia, przedmioty codziennego użytku, a także opowieści o mieszkańcach Kudi Chin. Zwiedzający mogą skosztować lokalnych wypieków, np. „khanom farang Kudi Chin”, ciastka inspirowanego portugalskimi recepturami. Wstęp jest bezpłatny, choć darowizny są mile widziane.
Kian Un Keng Shrine (Kuan An Keng Shrine)
To chińska świątynia poświęcona bogini miłosierdzia Guanyin, uznawana za jedną z najstarszych i najlepiej zachowanych w Bangkoku. Budowla wyróżnia się misternymi rzeźbieniami, malowidłami i drewnianymi panelami sprowadzanymi z Chin. Świątynia była przez stulecia centrum życia duchowego chińskiej społeczności w Kudi Chin. Do dziś odbywają się tu uroczystości religijne, które przyciągają wiernych i ciekawskich turystów. Spacerując po dzielnicy, łatwo zauważyć kontrast między katolickim kościołem a tym buddyjsko-chińskim sanktuarium.
Jantanaphap Thai House
Ponadstuletni drewniany dom w tradycyjnym tajskim stylu, który został odrestaurowany i otwarty dla odwiedzających. Budynek pokazuje, jak wyglądało życie w Bangkoku na przełomie XIX i XX wieku, zanim pojawiły się nowoczesne bloki i apartamentowce. W środku można zobaczyć dawne meble, dekoracje i elementy architektury charakterystyczne dla epoki. To wyjątkowe miejsce, które pozwala porównać lokalne budownictwo z europejskimi wpływami widocznymi np. w Windsor House.
Wat Prayurawongsawat Worawihan
To imponująca świątynia znana z dużej białej stupy Phra Borommathat Maha Chedi (chedi) , którą można podziwiać już z daleka od brzegu rzeki. Kompleks został ufundowany w XIX wieku przez członka rodziny królewskiej i jest wpisany na listę UNESCO jako część dziedzictwa kulturowego. Na terenie świątyni znajduje się też sztuczne jezioro z miniaturową górą symbolizującą kosmiczne mity. Jest to mniej zatłoczone miejsce niż słynne świątynie po drugiej stronie rzeki, co sprzyja spokojnemu zwiedzaniu. Wokół świątyni chodzą żółwie, które można karmić. To świetny punkt, by poznać buddyjską architekturę bez tłumów turystów.
Windsor House
Zabytkowy dom kolonialny, który był rezydencją brytyjskiego kupca Louisa Windsora. Budynek wyróżnia się charakterystyczną, zachodnio-tajską architekturą z XIX wieku. Dziś jest on ciekawym przykładem, jak w Kudi Chin splatały się wpływy europejskie z lokalnymi. Choć nie zawsze jest dostępny do zwiedzania, pozostaje ważnym punktem w panoramie dzielnicy. Warto go uwzględnić w spacerze, aby dostrzec kontrast między tajskimi świątyniami a architekturą kolonialną.
Baan Sakunthong
To zabytkowy dom rodzinny, który pełni dziś funkcję restauracji serwującej dania kuchni portugalskiej i tajskiej. Wnętrza zachowały klimat dawnych lat, dzięki czemu goście mogą poczuć atmosferę życia w Kudi Chin sprzed dekad. Największą atrakcją są tu tradycyjne potrawy przygotowywane według receptur przekazywanych w rodzinie od pokoleń. Miejsce działa głównie w weekendy i wymaga wcześniejszej rezerwacji, co podkreśla jego unikalny, kameralny charakter. To dobry przystanek na trasie spacerowej, by spróbować autentycznych smaków związanych z dziedzictwem portugalskim.
📌 Lista największych atrakcji Bangkoku
📌 Nowoczesny Bangkok – co warto zobaczyć?
Kuchnia lokalna i rzemiosło
Kudi Chin słynie z unikalnej kuchni, w której wyraźnie czuć wpływy portugalskie. Najbardziej znanym przysmakiem jest „khanom farang Kudi Chin” – małe ciastko na bazie mąki, jajek i cukru, często dekorowane suszonymi owocami lub pestkami dyni. Wypiek ten pojawił się tu w XVIII wieku wraz z portugalskimi osadnikami i do dziś przygotowują go rodziny, które przekazują receptury z pokolenia na pokolenie. Można go znaleźć w niewielkich piekarniach i przydomowych stoiskach, a smak stanowi ciekawy kontrast do klasycznych tajskich deserów.
Oprócz słodkości warto zwrócić uwagę na lokalne warsztaty rzemieślnicze, w których wytwarza się papier mâché, drewniane zabawki czy przedmioty codziennego użytku. Rękodzieło to odzwierciedla mieszankę kultur i tradycji, które przez stulecia kształtowały dzielnicę. Spacerując po wąskich uliczkach, można natknąć się na małe warsztaty, gdzie rzemieślnicy chętnie pokazują swoją pracę i rozmawiają z odwiedzającymi.
Kulinarne dziedzictwo Kudi Chin to także potrawy domowe serwowane w rodzinnych restauracjach, takich jak Baan Sakunthong, gdzie menu łączy portugalskie receptury z tajskimi składnikami. Dzięki temu można spróbować dań, które nie występują nigdzie indziej w Bangkoku, a które są ważnym elementem tożsamości tej społeczności.
Propozycja trasy spacerowej
Kudi Chin to niezwykła dzielnica, w której historia Bangkoku jest widoczna w codziennym życiu mieszkańców. Na niewielkim obszarze spotykają się tu różne religie, języki i tradycje, a jednocześnie czuć, że to miejsce wciąż żyje własnym rytmem. Spacerując wąskimi uliczkami, można zobaczyć kontrast między zabytkowymi świątyniami a zwykłymi domami, gdzie toczy się codzienność lokalnej społeczności. To przypomnienie, że Bangkok to nie tylko nowoczesne wieżowce i tłoczne ulice, ale także przestrzenie pełne autentyczności i pamięci o przeszłości.
Dla turysty Kudi Chin to doskonałe miejsce, aby zatrzymać się na chwilę i spojrzeć na miasto z innej perspektywy – spokojniejszej i bardziej kameralnej. Wizyta tutaj daje możliwość poznania kuchni, rzemiosła i zwyczajów, które od wieków tworzą tkankę tej społeczności.
Start przy przystani Wat Kanlaya – łatwy dojazd łodzią z centrum Bangkoku.
Wat Kalayanamit – zwiedzanie świątyni i monumentalnego posągu Buddy nad rzeką.
Santa Cruz Church – krótki spacer w stronę kościoła, symbolu portugalskiej społeczności.
Baan Kudichin Museum – poznanie historii i spróbowanie słynnego khanom farang.
Kian Un Keng Shrine – chińska świątynia z pięknymi rzeźbieniami.
Baan Sakunthong – przerwa na posiłek w rodzinnym domu z portugalskimi recepturami.
Jantanaphap Thai House – poznanie tradycyjnego budownictwa tajskiego sprzed ponad wieku.
Wat Prayurawongsawat – zakończenie spaceru w świątyni z ogromną białą stupą wpisaną na listę UNESCO.
📌 Gdzie spać w Bangkoku? Lista polecanych hoteli
Jak się dostać do Kudi Chin?
udi Chin leży na zachodnim brzegu rzeki Chao Phraya w dzielnicy Thonburi, tuż obok mostu Memorial Bridge (Saphan Phut). Najwygodniej dotrzeć tu łodzią Chao Phraya Express Boat – trzeba wysiąść na przystani Wat Kanlaya (N10), skąd w kilka minut pieszo dochodzi się do serca dzielnicy. Inną opcją jest prom z przystani Rajinee Pier (N7) na wschodnim brzegu – po krótkim przepłynięciu rzeki znajdziesz się praktycznie przy kościele Santa Cruz.
Można też przyjechać MRT Blue Line – należy wysiąść na stacji Itsaraphap i dalej dojść pieszo lub podjechać tuk-tukiem. Jeśli wolisz spacer, można przejść mostem Memorial Bridge z rejonu Chinatown – to tylko kilkanaście minut pieszo, a po drodze rozciągają się piękne widoki na rzekę. Najlepiej poruszać się po Kudi Chin pieszo, bo dzielnica ma wąskie uliczki i spokojny charakter, a odkrywanie jej zakamarków na własnych nogach daje największą satysfakcję.
📌 Jak poruszać się po Bangkoku – wszystko co musisz wiedzieć?
Daniel od 8 lat mieszka w Tajlandii i pomaga planować podróże po całym kraju – od Bangkoku, przez ukryte wyspy, aż po parki narodowe. Na własnej skórze sprawdził 200 hoteli, był na setkach wycieczek, przejechał tysiące kilometrów i zna lokalne realia, które trudno znaleźć w przewodnikach. Dzieli się praktycznymi wskazówkami, oszczędzając czytelnikom czasu, pieniędzy i nerwów. Tworzy ten blog, by pomóc innym zobaczyć Tajlandię naprawdę – nie tylko od turystycznej strony. Skontaktuj się ze mną: hello@readyforthailand.com
